Zwitserland met de camper – Deze reis liep heel anders dan gepland
Een paar dagen vrij – en voor ons was het snel duidelijk: we willen terug naar Zwitserland. Dus camper startklaar maken, Dayo inpakken en gaan.
Juist voor een korte vakantie is Zwitserland voor ons altijd weer aantrekkelijk. Het landschap verandert vaak binnen enkele kilometers, en tussen passen, watervallen, kloven en kleine wandelingen is er eigenlijk altijd wel iets dat bij ons past. Ook deze keer wilden we gewoon een paar mooie dagen onderweg zijn, fotograferen, filmen en van de natuur genieten.
Wat we op dat moment nog niet wisten: deze korte camperreis door Zwitserland zou ons meerdere keren onze plannen doen omgooien.
Al op de eerste avond gooide defecte drone-accu's en een eveneens defecte Bluetti roet in het eten. Daarna kwamen regen, wind, drukke excursiebestemmingen en spontane routewijzigingen erbij. En toen we dachten eindelijk een plan te hebben, stonden we bij de Trümmelbachfällen met Dayo al bij de ingang voor het volgende probleem.
Toch werd het geen slechte reis. Integendeel.
We hadden rustige uren in Curaglia, mooie stops bij het water, een rit door het Verzasca-dal, marmotten op de Grimselpas, een zonnige ochtend op de Sustenpas en tot slot nog een uitstapje naar de Klausenpas.
Juist deze mix van planning en improvisatie maakt het reizen met de camper voor ons zo bijzonder.
📍 Inhoudsopgave
- Aankomst en eerste avond in Curaglia
- Defecte drone-accu's en een defecte Bluetti
- Cascade-waterval en Val Cristallina
- Spontaan verder naar het Verzasca-dal
- Een nacht met regen en wind
- Met de camper over de Grimselpas
- Marmotten op de Grimselpas
- Lauterbrunnen en de Trümmelbachfällen
- Verder naar de Sustenpas
- Wandeling met uitzicht op de Steingletsjer
- Tot slot nog een keer de Klausenpas
- Onze conclusie
Aankomst en eerste avond in Curaglia
Onze reis begon heel ontspannen.
De dag ervoor hadden we onderweg nog een nacht in Duitsland geslapen. Zo konden we de volgende ochtend rustig verder rijden en hoefden we niet meteen onnodig veel kilometers achter elkaar te maken.
Rond 16 uur kwamen we uiteindelijk aan in Curaglia.
Onze rustige staanplaats in Curaglia – precies de juiste plek om na de reis even tot rust te komen en van het berglandschap te genieten.
Daar vonden we een rustige staanplaats, die precies goed was voor onze eerste nacht. Na de rit wilden we niet veel meer doen. Camper parkeren, aankomen, even tot rust komen en de dag ontspannen afsluiten – meer hadden we op dat moment niet nodig.
De staanplaats kostte tijdens ons verblijf ongeveer 25 euro. Een Dixi was ook aanwezig.
Voor ons was dat een prettige start van de reis. Geen drukte, geen vol programma en gewoon eerst de tijd om echt aan te komen.
Vooral op zulke eerste reisdagen merken we steeds weer hoe belangrijk een rustige staanplaats kan zijn. Je bent nog niet echt in de reismodus, hebt de rit nog in je hoofd en wilt niet meteen van het ene programmapunt naar het andere haasten.
Eigenlijk hadden we de avond dus gewoon ontspannen kunnen laten eindigen.
Toen wilden we de drone nog starten.
En daarmee begon de eerste verrassing van deze reis al.
Onze Zwitserland-hoogtepunten als video 🎬
Defecte drone-accu's en een defecte Bluetti
Drone-opnames behoren voor ons inmiddels bij veel reizen.
Vooral in Zwitserland met zijn dalen, bergen en paswegen ontstaan vanuit de lucht vaak perspectieven die je vanaf de grond helemaal niet kunt vastleggen. Daarom wilden we in Curaglia ook nog wat opnames maken.
Maar al snel bleek: onze drone-accu's hadden problemen.
Alle drie de accu's van de Dji Air 3S waren defect en niet bruikbaar zoals we gewend waren.
Dat was natuurlijk allesbehalve ideaal, want juist bij een korte reis is het vervelend als een deel van de uitrusting al op de eerste dag uitvalt.
Ons eerste idee was om de accu's via de Bluetti Elite 300 op te laden.
Maar ook daar kwam direct de volgende verrassing.
De Bluetti was eveneens defect.
Daarmee hadden we meteen twee technische problemen tegelijk.
Zo hadden we de start van onze Zwitserland-tour absoluut niet voorgesteld.
We stonden dus voor de keuze: lang boos zijn of improviseren.
Gelukkig hadden we nog de DJI Neo 2 bij ons. Dus besloten we daarmee verder te werken en het beste van de situatie te maken.
Natuurlijk vervangt dat niet zomaar alles wat oorspronkelijk gepland was. Maar op reis heeft het weinig zin om je vast te bijten in dingen die je toch niet kunt veranderen.
Dus werd de Neo 2 voor deze tour veel belangrijker dan gedacht.
Voor deze eerste avond stond er sowieso niets meer op het programma. Daarom besloten we de technische problemen voorlopig te laten voor wat ze waren en gewoon te genieten van de rust op de staanplaats.
Zo begon onze reis anders dan gepland – maar in ieder geval vrij rustig.
Al onze reizen in één oogopslag
Op onze gratis reiskaart vind je alle staanplaatsen, bezienswaardigheden, wandelingen en hoogtepunten van onze camperreizen – inclusief Google Maps navigatie.
Cascade-waterval en Val Cristallina
Na een aangenaam rustige nacht begonnen we de volgende ochtend aan onze eerste echte reisdag in Zwitserland.
Ons eerste doel was de Cascade-waterval.
Vanaf de parkeerplaats was het maar een klein stukje lopen naar beneden. De weg was overzichtelijk en al snel kwamen we bij de waterval aan.
Ook Dayo was er natuurlijk bij.
Voor ons is het altijd fijn als een bestemming probleemloos met de hond te bezoeken is. Vooral bij korte wandelingen of kleine natuurstops hoort Dayo er voor ons gewoon bij.
De Cascade-waterval was onze eerste natuurstop op deze Zwitserland-reis – klein, rustig en omgeven door veel groen.
Ter plaatse was er een mogelijkheid om te gaan zitten en van de omgeving te genieten.
Zulke plekken vinden we erg prettig, omdat je niet het gevoel hebt dat je maar even stopt, een foto maakt en meteen weer verder moet.
We bleven er dus even, keken rond en maakten natuurlijk weer wat opnames.
Omdat onze andere drone-accu's niet werkten, kwam de DJI Neo 2 opnieuw in actie.
Daarna gingen we verder naar de Val Cristallina.
Tussen bergflanken, rotsen en een heldere bergbeek nemen we de tijd om het landschap rustig op ons in te laten werken.
De kloof was weer zo'n plek waar het voor Kirsten snel duidelijk was: camera eruit.
Rotsen, kloof en natuur bieden gewoon te veel motieven om de camera in de camper te laten liggen.
Ter plaatse was er echter ook een belangrijke aanwijzing: het gebied wordt militair gebruikt. Daarom moet men niets onbekends van de grond oprapen.
Zulke aanwijzingen horen voor ons net zo goed bij een reisverslag als mooie foto's. Wie onderweg is, moet niet alleen kijken wat er te fotograferen is, maar ook letten op de aanwijzingen ter plaatse.
Terwijl we daar onderweg waren, veranderde het weer.
Het begon te miezeren.
Nog niet dramatisch, maar genoeg om ons weer richting de camper te begeven.
En daar stonden we voor de volgende beslissing.
Blijven we?
Wachten we?
Of rijden we gewoon verder?
We kozen voor het laatste.
Spontaan verder naar het Verzasca-dal
Ons nieuwe plan leidde ons naar het Verzasca-dal.
De omgeving wilden we sowieso graag zien, dus de spontane routewijziging paste eigenlijk heel goed.
Precies dat vinden we zo fijn aan reizen met de camper: als het weer niet meewerkt of een bestemming spontaan uitvalt, kunnen we relatief snel een nieuwe beslissing nemen.
Onderweg maakten we nog een korte stop bij een rivier die direct uit een grot kwam.
Onderweg ontdekten we deze oude stenen brug – direct ernaast stroomt een beek uit een rotsspleet. Eén van die ongeplande stops die onderweg extra spannend zijn.
Zoiets hadden we tot dan toe nog niet gezien.
Zulke kleine, ongeplande ontdekkingen blijven achteraf vaak net zo sterk in het geheugen als de plaatsen die eerder prominent op de lijst stonden.
Natuurlijk maakten we ook hier weer een paar opnames, voordat we verder reden.
Eenmaal aangekomen in het Verzasca-dal kwam echter de volgende verrassing.
Ondanks het nogal matige weer was het er erg druk.
Dat hadden we niet verwacht.
We reden daarom eerst verder, omdat het op de eerste plekken niet zo makkelijk was om ergens rustig te staan.
Daardoor konden we in eerste instantie alleen wat opnames maken tijdens de rit.
Een paar kilometer later vonden we toch nog een mogelijkheid om te parkeren.
Dat was perfect voor een kleine ronde met Dayo.
En omdat de Verzasca direct naast ons stroomde, mocht een duik natuurlijk niet ontbreken.
Voor Dayo hoorde natuurlijk ook een kleine verkoeling erbij – tussen de rotsen ging hij direct het heldere water in.
Dayo liet dit in ieder geval niet liggen.
Voor ons was dit weer zo'n typisch reismoment: Eigenlijk hadden we de dag anders voorgesteld, maar juist daardoor ontstond een mooie tussenstop die we helemaal niet gepland hadden.
Daarna ging het verder richting de Nufenenpas.
Op de Nufenenpas was het weer al aanzienlijk ruwer – grijze wolken, kaal berglandschap en onze camper midden in deze indrukwekkende hooggebergtesfeer.
Daar wilden we de nacht doorbrengen.
Donkere wolken en enkele lichtstralen boven de bergen – precies zo wisselvallig was het weer tijdens deze etappe van onze Zwitserland-reis.
Achteraf gezien was dat echter een beslissing waar we de volgende ochtend zeker nog eens over na konden denken.
Een nacht met regen en wind
De nacht was allesbehalve aangenaam.
Regen, krachtige wind en een flinke schommeling in de camper zorgden ervoor dat echt rustig slapen nauwelijks mogelijk was.
Wie wel eens met harde wind in de camper heeft geslapen, kent dit gevoel waarschijnlijk.
Je ligt in bed, hoort de wind en merkt bij elke hardere windstoot dat het voertuig werkt.
Op een gegeven moment besloten we zelfs om de camper nog een keer te verplaatsen.
We hoopten daardoor iets rustiger te staan.
Of het echt veel heeft geholpen, is moeilijk te zeggen.
Gezellig was de nacht in ieder geval niet.
De volgende ochtend zag het weer er aanvankelijk ook niet bijzonder uitnodigend uit.
Het regende nog steeds.
Na de eerste koffie ging Kirsten eerst met Dayo naar buiten.
En toen kwam weer de inmiddels bekende vraag:
Hoe nu verder?
Naar huis rijden wilden we nog niet.
Daarvoor waren we gewoon nog niet klaar.
Dus ontstond het volgende plan.
We wilden nog eens richting Lauterbrunnen rijden en daar de Trümmelbachfälle bekijken.
Daarvoor moesten we opnieuw over de Grimselpas.
En daar waren we eerlijk gezegd helemaal niet rouwig om.
Onze hoogtepunten als video 🎬
Met de camper over de Grimselpas
De Grimselpas behoort voor ons tot de mooiste passen die er zijn.
We zijn er niet voor het eerst, maar het traject blijft ons telkens weer fascineren.
Vooral tijdens een camperreis door Zwitserland zijn dergelijke paswegen voor ons niet zomaar een verbinding van A naar B.
De rit zelf is een deel van de belevenis.
Ook deze dag was het landschap weer indrukwekkend, hoewel het weer niet perfect was.
Steeds weer zagen we besneeuwde bergtoppen.
Tegelijkertijd hing er veel mist tussen de bergen, waardoor het zicht soms beperkt was.
Maar juist dat had ook wel iets.
Het landschap oogde daardoor aanzienlijk ruwer en minder als de typische ansichtkaart.
Voor ons hoeft een reis niet alleen uit blauwe luchten te bestaan.
Natuurlijk ben je blij met zon, maar ook wolken, mist en wisselvallig weer horen nu eenmaal bij de Alpen.
En op de Grimselpas wachtte deze dag nog een echt hoogtepunt op ons.
Marmotten op de Grimselpas
Bovenop maakten we nog een stop.
Kirsten wilde absoluut proberen marmotten voor de camera te krijgen.
Bij wilde dieren weet je natuurlijk nooit of dat lukt.
Je kunt lang wachten en niets zien.
Of je hebt gewoon geluk.
En deze keer hadden we geluk.
Op de Grimselpas hadden we geluk en konden we de marmotten in het verblijf rustig observeren en fotograferen.
De marmotten lieten zich inderdaad zien.
En niet zomaar voor een paar seconden.
We konden ze een hele tijd observeren en Kirsten had daardoor genoeg tijd voor haar opnames.
Voor ons zijn zulke ontmoetingen altijd iets bijzonders.
Niet alleen omdat er mooie foto's kunnen ontstaan.
Maar omdat je even stilstaat en alleen maar kijkt.
Nog een mooi moment bij het marmottenverblijf: deze marmot liet zich heel ontspannen observeren en fotograferen.
Juist tijdens een reis waarbij op meerdere plekken plannen moesten worden gewijzigd, was dit een heel mooi moment.
Uiteindelijk moesten we echter verder.
Want onze eigenlijke bestemming voor die dag lag nog voor ons.
Lauterbrunnen en de Trümmelbachwatervallen
Aangekomen in Lauterbrunnen zagen we al de Staubbachwaterval.
Deze keer voerde hij echter weinig water.
Bovendien was het ook hier weer druk.
Lauterbrunnen tussen steile rotswanden en laaghangende wolken – zelfs de rit door het dorp had die dag een heel bijzondere sfeer.
Dat stoorde ons aanvankelijk niet zo, want ons eigenlijke doel waren toch de Trümmelbachwatervallen.
Daar aangekomen konden we met de camper nog een stukje doorrijden en parkeren op een apart gedeelte voor campers.
Dat was in eerste instantie handig.
Dus camera's gepakt, Dayo erbij en weg.
Ver kwamen we echter niet.
Bij de ingang moesten we vaststellen dat Dayo niet mee mocht naar de Trümmelbachwatervallen.
Daarmee was het bezoek voor ons afgehandeld.
Zonder Dayo wilden we niet naar binnen.
Dus keerden we weer om.
Natuurlijk is zoiets vervelend als je speciaal naar een bestemming rijdt en daar pas merkt dat de hond niet mee mag.
Maar juist zulke ervaringen willen we ook in onze reisverslagen doorgeven.
Wie Zwitserland met een hond bereist, moet bij uitstapjes indien mogelijk van tevoren controleren of honden daadwerkelijk zijn toegestaan.
Vooral bij bekende bezienswaardigheden kunnen er beperkingen zijn.
Voor ons betekende het die dag in ieder geval weer eens:
Plan wijzigen.
Onze persoonlijke reisuitrusting
Deze uitrusting begeleidt ons op onze reizen door Noorwegen, Schotland, IJsland en Zwitserland. Hier vind je onze beproefde producten voor foto, video en camping.
Alle producten gebruiken we zelf op onze reizen.
De links op deze pagina zijn affiliate-links. Als je via deze links aankopen doet, ontvangen wij een kleine commissie. Voor jou ontstaan er geen extra kosten. Hartelijk dank voor je steun.
Doorreis naar de Sustenpas
Naar huis rijden wilden we nog steeds niet.
Dus besloten we verder te rijden richting de Sustenpas.
Daar wilden we proberen een plek voor de nacht te vinden.
Na de vorige nacht waren we natuurlijk wat voorzichtiger geworden.
De weersvoorspelling gaf ons echter niet veel moed.
Voor de nacht waren opnieuw regen en onweer voorspeld.
Dat hadden we eerlijk gezegd wel kunnen missen.
Maar er was tenminste een sprankje hoop:
De volgende ochtend zou eindelijk de zon tevoorschijn komen.
En deze keer had de voorspelling inderdaad gelijk.
Na de vele grijze uren van de afgelopen dagen was dat bijna als een kleine beloning.
Wandeling met uitzicht op de Steingletscher
Na een zeer goede nacht op de Sustenpas werden we de volgende ochtend begroet door stralende zonneschijn.
Eindelijk zon: het uitzicht op de vergletsjerde bergwereld was voor ons een van de mooiste momenten van deze korte Zwitserse reis.
Na al die regen deed dat echt goed.
Al bij de eerste koffie was duidelijk dat we deze ochtend wilden benutten.
Dus besloten we nog een rondje te gaan wandelen.
Ons doel was een plek van waaruit je de Steingletscher kon zien.
De wandeling was voor ons goed te doen en onderweg werd snel duidelijk dat de beslissing de moeite waard was geweest.
De Sustenpas toonde zich die ochtend van zijn mooiste kant – weidse berggezichten, openbrekende wolken en een pasweg die door het alpenlandschap slingert.
Boven aangekomen bleven we een hele tijd.
Na de vele planwijzigingen van de afgelopen dagen voelde dit moment gewoon goed.
Zon.
Bergen.
Uitzicht op de gletsjer.
En eindelijk eens geen nieuw plan dat we meteen weer moesten wijzigen.
Natuurlijk maakten we daar veel opnames.
Dayo voor het indrukwekkende gletsjerdecor – voor ons een van die momenten waarop je gewoon langer blijft staan en van het uitzicht geniet.
Als je al op zo'n plek staat, wil je het landschap niet alleen in je hoofd meenemen.
Voor ons was deze ochtend een van de mooiste onderdelen van de hele tour.
Niet omdat alles daarvoor perfect was gegaan.
Maar juist omdat de dagen daarvoor zo wisselvallig waren geweest.
Als afsluiting nogmaals de Klausenpas
Na de wandeling reden we de Sustenpas weer af.
We gingen nog boodschappen doen en overlegden vervolgens hoe we het laatste deel van de reis wilden indelen.
Eigenlijk zou nu de terugreis logisch zijn geweest.
Maar er was nog een vraag:
Rijden we echt direct naar huis?
Of pakken we nog een laatste pas mee?
De beslissing viel niet bijzonder zwaar.
We reden nog een keer naar de Klausenpas.
Aan het einde van onze reis toonde de Zwitserse bergwereld zich nog eens van haar bijzonder indrukwekkende kant – precies de juiste afsluiting voor deze korte tour.
Ook dit traject genieten we telkens weer.
Boven op de pashoogte was het echter behoorlijk druk.
Daarom reden we nog een stukje verder.
Daar maakten we een laatste kleine wandeling naar een waterval.
Nog eens een pasweg, groene hellingen en machtige rotswanden – precies deze landschappen maken onze camperreizen door Zwitserland zo bijzonder voor ons.
Boven aangekomen werden nog enkele opnames gemaakt.
Daarna ging het weer terug naar de camper.
En daarmee was duidelijk:
Nu eindigt deze reis echt.
Na alle omwegen, weersveranderingen en planwijzigingen voelde de Klausenpas als een passende afsluiting.
Nog een keer bergen.
Nog een kleine wandeling.
Nog een keer de camera erbij.
En dan naar huis.
Ontdek meer avonturen
Onze conclusie: deze Zwitserland-reis verliep echt anders dan gepland
Als we deze vier dagen in één zin zouden moeten samenvatten, dan past onze titel behoorlijk precies:
Deze reis verliep heel anders dan gepland.
Al op de eerste avond vielen onze drone-accu's uit.
Daarna bleek ook nog eens dat de Bluetti defect was.
De volgende dag kwam de regen.
In het Verzasca-dal was het aanzienlijk drukker dan verwacht.
De nacht bracht wind, regen en behoorlijk wat beweging in de camper.
En bij de Trümmelbachwatervallen was het vanwege Dayo al bij de ingang afgelopen.
Toch zouden we deze Zwitserland-reis met de camper niet als mislukt bestempelen.
Integendeel.
We hadden een rustige start in Curaglia, bezochten watervallen en kloven, reden door het Verzasca-dal, waren opnieuw op de Grimselpas en konden daar marmotten observeren.
Op de Sustenpas kwam uiteindelijk toch de zon tevoorschijn.
De wandeling met uitzicht op de Steingletscher was precies wat we na de wisselvallige dagen nodig hadden.
En met de Klausenpas kreeg onze korte reis nog een heel mooie afsluiting.
Misschien is dat precies een van de redenen waarom we zo graag met de camper op pad zijn.
We kunnen plannen wijzigen.
We kunnen verder rijden als het weer niet meewerkt.
We kunnen een bestemming schrappen als Dayo daar niet mee naar binnen mag.
En soms ontstaan daardoor precies de momenten die je later het meest herinnert.
Zwitserland zal ons daarom zeker weerzien.
Volg ons LIVE op onze reizen!
Hier kom je altijd meteen te weten waar we met de camper zijn:
